Bu Yazıyı Paylaşın

yankı wermez çığlıklar bu karanlık boşlukta

düşük woltaj dostluklar

ve ben paramparça …

..

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazıyı Paylaşın

yaşlar dökülse ömrümden,
ve artık, hiç ağlamasam…

Bu Yazıyı Paylaşın

boşlukta yer kaplayan ve fakat yine de boşlukta olan ben;

sevemedim bi’ türlü, kendimi

Bu Yazıyı Paylaşın

Bir kadeh mutluluk buldum. İçiyorum yudum yudum. Düne inat!
Bakalım bu devirecek mi beni? Bekliyorum…

Bu Yazıyı Paylaşın

Devrilinceye kadar içtim bu gece hüznü. Ama hala ayaktayım…

Bu Yazıyı Paylaşın

Bak seninle anlaşalım.
İstediğin kadar kanımı em. İzin veriyorum. Yalnız kulağımın dibinde vızıldayıp durma!
Hiç mi örnek almıyorsun diğerlerini?
Kanımızı emerken, ortalığı ayağa kaldırıyorlar mı?

Bu Yazıyı Paylaşın

Et ve ot koyuyorlar önüme. Bir de süt ve ürünleri. Aç olan karnım değil ki. Kitapları yutmak istiyorum. Şiirleri içmek. Öyküleri sindirmek. Ne kalıyor geriye, düşünmediklerimizden başka? Beynimi doyuruyorum. Siz karnınızla idare edin. Üstüne bir de kanınızı için. Bir çocuk daha öldürüldü, görmediniz değil mi? İçim(iz)deki çocuklar azalıyor birer birer namlu uçlarında.

Bu Yazıyı Paylaşın

Kaybolan yarımı aramak için gittiğim meyhanede, kimliğimi sordu polis. Benim hiç nüfus cüzdanım olmadı ki. Her insandan bir parçayım, hiç kimse değilim. Nasıl anlatmalı? Kendime azım, başkalarına fazla. Kendime fazla geldiğim zamanlarda… sormayın söyleyemem, o ruhumla bedenim arasındaki savaşta.

Bu Yazıyı Paylaşın