Saf  “acı” yım.Bir insanın dayanabileceğinden daha fazlasına sahibim şuan.Gözlerime kadar acıyla doluyum;gözümü kırpsam acı ağlayacağım,kırpmasam saç tellerimin ucundan yerlere akacak taşan acım.Bugün canımı çektirdim,dişimi çektirmek gibi değildi…

        Herşey boğazımda düğümlü şimdi.Göbek deliğimin altındaki boşluk hiç dolmayacak.Bundan sonra daha ne kadar yaşarım bilmiyorum;nasıl yaşarım,neler yaşarım…Ama bu diyetten sonra hayatla aramda alacak verecek kalmadı.Hayatın getirecekleri zerre kadar umrumda değil bundan sonra;tek isteğim bebeğimi huuzr içinde katsın bedenine,canı acımasın;bilmesin tüm bu olanları ve bir gün bana dönsün yine başka bir canlının bedeninde…Annen seni hiç unutmayacak annecim,benim minicik bebeğim…seni seviyorum…Annen seni çok seviyor…

                                      biliyorum toprak çökecek

                                      bir yıldız yağmuruna tutulacağım

                                      başım dönecek,arkamda seni bulacağım

                                      haydi,diyeceksin:

                                      yıldızların çok olduğu bir gökyüzü altına…