Bir kere bagirdim ardindan,Sadece bir kere…                                      “…Gitme…”Yokluguna düserken sesim yanki yapiyordu yüreginin boslugunda,Aldanma sakin!!!Yankilanan bu gitmelere…Git…Ardinda kalmiycagim bu sefer.Ögrendim ki;Benim yürümemle kapanacak gibi degil bu aramizdaki mesafe,Üstelik sen asktan kacarken…Kazandin…Askin(in) bir oyun oldugunuBu oyunun kurallarini bilemeyecek kadar cocuk oldugumu…Bu yüzden hep kaybedenin ben oldugumu,Ögrendim…  Terk ediyorum hayallerimi,Dogdugum topraklari terk eder gibi Basim egik bir sekilde gidiyorum yüreginden…Beni ugurlamiyacak misin?Gecen onca yilin hatrina…Giden tek ben degilim, icimde iki kücük cocugun cesetiYüregim kokuyor, kanlari bulasti aska…Git…Ardinda kalmayacagim bu sefer..Ögrendim ki;Ben, rüyalarimda gördügüm, Öpüp okyasabildigim , Yalniz bana ait olan o adama asiktim…Ona benziyor olsan da Sen o degilsin…(iSHAK & TUANA = Hayallerimden düserken, hayallerine carpip askin icinde ölü bulunan cocuklarin(in) isimleriydi… Unutmadan öyle git…) Miray…


Bu yazının okunma sayısı: 44