Sustun. Bir askin sonuna fazla geliyordu icinden gecenler öyle mi?
Sustum.
Bütün cümlelerim gitme diye basliyordu, bugün gitme…
 
Halbuki herkesin büyük harflerle konustugu sehirler de yasadim, yalnizliklarin saklandigi sehirlerde.. Ben, yalnizligimi saklamak geregi duymadim hic, bildim yalnizligim sensizligimdendi… Yüzüme yakismayan sahte bir gülüsten anlasiliyordu sensiz yasadigim…
Simdi sen de mi büyük harflerle konusuyorsun, bensizligini gizlemek icin?
 
Yokluguna siginiyorum, bildigim bir sensizlik beni bekleyen..
 
Kaciyorsun benden öyle mi, gittigin yere beni de götürürek mi?
Oysa her gece beni aldatirken gördüm; o kadinlari nasil sevdigini, nasil öptügünü, sarildigini, kulaklarina filsildadigin sarkilari duydum…
Duydum ve sustum…
 
Oysa ben de biliyordum, seni severken hep kendimi unuttum… Oysa sana verebilecek bir ben olmaliydi icimde, bana da hak ver, Seni sevmek icin kendimi unutmam gerekti…!!!
 
Bir ölüm daha… HUNA öldü diyor, bugün ki dogan günes… Hayallerimde ölüyorum.
 
O gün,
Tutsaydin ellerimden, düsmezdim yüreginden…
itmeseydin bir askin enkazinda ölü bulunmazdim…. 
 
Yüregim ciplak kostum ben sana, gizlim saklim olmadan. Her gelisinde daha cok sevdim, her gelisinde biraz daha cok ve daha SIKI sarildim. Bil  istiyordum, gidince sensiz yasiyamiyacagimi..
Biliyordum ve bildigin halde gidiyordun.
 
Bu aska hep kendi sonunu yazdin,
ölüm-yasam arasinda birakip gittin.

Miray…