Ä°STERDÄ°M

 

Hayat denen bu geminin,

Seren direğinin üzerinde dolaşan can alıcı şahini

Kanatlarından bakır bir çiviyle mıhlamayı isterdim.

Hayatı defalarca yıkıp, bozup yeniden inşa eden çocuğun

Doğallığı ile sevmek isterdim.

Meleklere gülen mini mini yavruların,

Mutlu uykularını uyuyabilmek isterdim.

Yaşadığım alemin tepesinden

Olayları önemsiz bir günün kazaları,

Yolun basit sarsıntıları olarak,

Kabul edebilmek isterdim.

Babacan güneşin altında

İyi yürekli, dost doğanın ortasında,

Özgürce gezebilmek isterdim.

Asi ve dizginlenemez bir rüzgara tutunup

Kardeşlik bağı olan iyiliği,

Tek başına mutluluk yaratan sevgiyi,

Dünyayı kurtaracak ve yeniden kuracak olan aşkı,

Ä°nsanlara yaÅŸatmak isterdim.

ARZU KÖK


Bu yazının okunma sayısı: 30