…hava da sogukmus. üsüyo mu ki acaba? kalin birseyler giyseydi üstüne bari. hiç isik da yok etrafta, kafami kaldirip bakiyorum ama güç bela seçiliyo silüeti. bir tuhaf gölge sadece, yildizlarin arasinda gecenin karanliginda zar zor ayirt edilebilen. nasil simdi yüz ifadesi, sesi iyi geliyo gerçi ama… yorgun mu bakiyodur? endiseli midir? sasirmis midir? mutlu mudur? anlayabilmek için ne var ki elimde? bedensiz olmuyo mu yoksa? yoksa insan noolursa olsun görüp dokunmayinca, koklamayinca, kendi bedeni üstünde duymayinca onu hiçbirsey hissedemiyor mu? ama bu içimdeki ne o zaman? en tuhaf zamanlarda bir gelip bir giden bu tuhaf kelebek uçusmalari midemde? ya bu ellerimin titremesi, nerden çikti ki? bedensiz, çiplak, bir basina bir ruh bunu yapabilecek kadar güçlü olabilir mi? uzakligi asip ta içine isleyebilir mi insanin? yapabiliyormus demek…


Bu yazının okunma sayısı: 131