Ayrılık…Aşkın devamsızlık hali…UzAyan yolların kısa hüzünlü saatleri…Ayrılık… Geçmiş adına aldatılan tüm sevgililerle vedalaşma saati…

Salkım saçak yürüyen sevgililerin arasından geçen tek insanlardır, Beytepe’nin yatay-dikey ama hep eğri yolları.En çok tek başına kalan insanlar bilir Beytepe yollarının eğri kısımlarını,sevgililerin umrumda değildir yollar,yürüsünler yeter.

Zor ayrılıklar diyarıdır Beytepe.Gelmesen olmaz bir daha. “Mutlak geleceksin” diyen resmi kurumlar yer almaktadır.İnsan ayrılınca en çok çekip gitmek ister, arkasına dahi bakmadan.Arkasına bakanların ve hep bakacak kıdemli ayrılık sahiplerinin yoludur Beytepe.

Dönemeçler arası gidilen umutsuz bir edebiyattır Edebiyat Fakültesi.Herkesin bir umudu vardır, ayrılanların umutsuzluğunun yanında.Ayrılıkların umutsuz ders kağıtlarıdır Beytepe ayrılıkları. Herkesin bildiği ama kimsenin konuşmadığı sınıf arkadaşlıklarıdır Beytepe’nin ayrı sevgililikleri.

Bir daha hiç bir dönemin eskisi gibi olamayacağını düşünür,başka bir dönemde başka bir ayrılığın kaybettiği öğrenciler.

Ayrılıklardır Beytepe’nin hüzünlü yüzü. Kimi sevdaların karışık trafiğidir,sevdiğinizin yanında gönlünüzü karışıtıran gözlerin sahibi.Ayrılıklardır Beytepe’nin karsız yüzü.Rüzgarlarda bahsedilen uğultulardır,gece yarısında yıldızlarla okulda kalanlar.Ama hep kalanlar ağlar,geçenler ve geçip-gidenlerin işi değildir ağlamak,hatta Beytepe’de dahi.