Bir sanrı gördüm sanki …… büyüyen ben değilim….. lütfen ,ben olmadığımı söyleyin……. o çocuğu geri istiyorum…… hani,dünyanın kendi ekseninde döndüğünü sanan ,umarsız,zeki,saf ve güçlü olan çocuğu……. yitiriyorum onu yavaş yavaş…… ellerimden kayıp gidiyor…. tutamıyorum……. hiç kimse hatırlamak istemiyor onu….. küsüyor bize…. sırt çeviriyor zamanla…… elini ver diyorum ,gitme….. Devamını Oku… »
Biliyorum, her zaman öğretmeye çalıştın bana hayat,nasıl akmam gerektiğini … caddelere umarsızca dalıp, ipe sapa gelmez laflar etmemi, göz ardı etmemi bazı şeyleri, her şeyi ….. ve sadakat ölmeli dedin öyle bir çıkmaza girdiğimde…..hatırlamamalı, hiç takmamalı dedin ve hatta sevmemeli kendinden başkasını, akmak için hayatta… sorularım titreşti gecenin bir yarısı, yoksa sabahın körü mü demeliyim? Pek de önemli değil esasında, sözün özü sanırım artık akamıyorum hayat ve akamayacağımda senin o soluksuz kaldırımlarında, adımı hatırlamanda pek umurumda değil, öğrettin ya sen, benden başkası hiç önemli değil ama bilmeni istedim hayat akamıyorum artık senin o soluğu soğuk caddelerinde ve soramıyorum bile, cevabı kendine yakın soruları…….
TUBA DURAN
Bir düş ararsın tutunacak, gölgene sokulur yalnızlığın ve arayıp durduğun o dostların, kara deliklere rastlarlar yollarında dimdik ilerlerken… Sorduğun ya da zihninde canlandırdığın fikirleri umursamaz olur aynalar… ……gitmek istersin, başını alıp gitmek bir başına. Sanırsın, düşler kara deliklere gömülmüş…. bir sanrı canlanır gözünde, ütopyalarına sarılırsın…. Devamını Oku… »
İçimde bir şeyler var,çıkmaya niyetsiz. Şu yasa saçmalığına dalmadan ve saçma sapan ritüellere uymadan bakınmaya çalışıyorum etrafıma…… rutinden sıkıldım , bir iyilik yapıp kendime,gitmeliyim buralardan….. Sorduğum ve soluduğum kadar yalnızım şimdi…. gerçi biliyorum,sorularımın çaresizliğini…… sorduğum kadar uzaklaşıyor dostlar birer birer sırayla….. Galiba yaşlanıyorum…… ne çabuk değil mi….. oldukça genç gözüküyorum halbuki….. Devamını Oku… »
Bir yudum su içtim ve yürüdüm …..git gide kararan caddeye doğru…. ve sokak kedilerine aldırmadan…. doğruyu bilen kim kaldı….ya da doğru ,kaç kişinin zihninde olması gerektiği gibi canlanıyor……. sorularım,kararan cadde ve sokak kedilerimle buradayım dimdik ortada…… yürüyorum…..yürüyorum…… ya da yürüdüğümü sanıyorum…… belki de duruyorum,bu deli safsatası kaosa kapıldım….. Devamını Oku… »
Yaşayan ölü gülümsedi kapıyı kapattıktan sonra hayata…. pencere kenarından yitik hayatları izledi bir süre…… bilinmez ve garip bir ifadesi vardı yüzünde….. öylece kalakaldı, öylece izledi oyunları…… bekliyor gibi bir hali vardı…. yüzündeki öfke gelip geçici türden değildi….. sanırım yorgundu….. güneşi beklerken pencere kenarında, hayatı akıp gitmişti ve mevsimlerden kıştı….. absürdlüklere gülüp geçemiyordu artık….. sanrılarına yenilmişti….. bir dünyası vardı…. ve biz o dünyaya ait değildik…. sanırım yok oluyor zamanla….. eriyip gidiyor öylece, o beklediği yerde….. ben, ben değilim biliyorsun….. senin sanrınım…. varlığına inandığın, gözünde canlandırdığın suretim….. konuştuğumu sanıyorsun oysa yanılıyorsun…. ikinci benin açığa çıktı…. kendinle konuşuyor…. kendinle tartışıyorsun…. içindeki şizofreni rahat bırak…. o sensin….. sende o…. korkuların yavaş yavaş yaklaşmaya başladı ruhuna….. bırak, aynaya yansısın içinde ne varsa yarım kalmış… sözlerim itaat değil….. bir sanrı aleminden sesleniyorum sana…. sanrılarını rahat bırak… ben de bırakıp giderim yoksa seni… o kayıp şehirde yapayalnız… ve isteklerini gerçekleştirememiş bireylerin hıçkırıkları arasında yitip gidersin geceye…. söylesene ne istedin…. ne buldun…… saydamlığından başka neyin var…. bak; hayatın,bunca yıl çabalayıp bir şeyler yapmaya çalıştığın hayatın, bu kadar yer kaplıyor….. gerisi boşluk…. gerisi koca bir yitirilmişlikler zinciri… kendinden kaçma….. sözünü sakınma…. bir gün sende yitip gideceksin çünkü geceye….. senden geriye ne kalacak…… adın mı? Suretin mi? Sen o kalabalıktan biri değilsin ispat et onlara…. izin verme ruhundaki belirsizliğe sızmalarına….. onlar, senin hep zayıf yanını arayacaklar… izin verme bulmalarına…. maskeni aldın mı? Hiç çıkartma onu….. senin parçan olacak zamanın akışında yürüdükçe….. zayıflığını gösterme onlara…. algında canlandırdığın suretin sesini dinle….. ben senin dahi yanınım…. göstermeye çekindiğin ama düşüncelerini yönlendiren dahi yanın…. Bir kaosa saplandım sandım…yanımdasın….. hoş geldin….. sürrealist oldum sanırım,realistim diye çırpınırken…… sözler buraya gelince ürkütüyor beni… bir deli safsatası bu sanırım…. hayır değil, hepsi oyundu çünkü…. bir kitapta okumuştum, “insanın içinde daima iki ses vardır…ama çoğu o ikinci sesi duyamaz…..” diyordu yazar….. sanırım artık duyuyorum….. onunla yaşamak daha keyifli…. birbirini irdeleyen iki düşüncem var sürekli…. düşünen bir beyinde olması gerektiği gibi…. ya sen, sen ne kadar duyabiliyorsun o ikinci sesi….. yoksa susturdun mu farkına varamayıp ?
TUBA DURAN
Geçmişine soru sorma…. sorular yavanlaşır çünkü zamanla…. aynalara taktım sanırım…. aynada suretini arama….. o sen değilsin, yaşayan(?) suretin yalnızca…. bir kargaşadır gidiyor hayat…. peki sen kimsin…. bu gülümseyen rüzgara karşı kimin sureti….. yorgunluğunu gizle kendinden, uykuya yenik düşme…. bu sen değilsin…. biliyorsun bende ben değilim… dağınık, tedirgin ruhum yalnızca süzülen yaşamın kıyısına…. vakit geç oldu…. dönmeliyiz artık… kaybolan sen değilsin…. geceye karışan suretin. Devamını Oku… »
*Gemi içindekilerle birlikte, dağlar gibi dalgalar arasında akıp gidiyordu. Nuh ayrı bir yere çekilmiş olan oğluna bağırdı: “Yavrucuğum, gel, bizimle beraber bin! Kâfirlerle beraber olma!” *O, dedi ki; “Ben, beni sudan koruyacak bir dağa çıkacağım”. Nuh da “Bu gün Allah’ın merhamet ettiğinden başkasını, Allah’ın bu emrinden koruyacak kimse yoktur.” dedi. Derken dalga aralarına giriverdi. O da boğulanlardan oldu. (Hud: 42–43)
Şöhreti beldemize ve beldemizle ilişkisini sürdüren diğer yakın beldelere yayılmış olan ustalığının azametinin yegâne kanıtı, dalgaların mahveden çırpıcılığı arasında balıkçıl bir kuş gibi bilgiç ve güven dolu görünen bu gemiydi. Devamını Oku… »
58 Ay
Türk Telekom Arap’ın…
Telsim İngiliz’in…
Kuşadası Limanı İsrailli’nin…
İzmir Limanı Hong Konglu’nun…
Bizi büyük beyaz bir odaya soktular, gözlerim kırpışmaya başladı, ışık gözlerimi rahatsız ediyordu. Sonra bir masa ve masanın arkasında dört herif gördüm, sivildiler, kâğıtlara bakıyorlardı. Öteki tutukluları dibe yığmışlardı; onların yanına kadar gidebilmemiz için bütün odayı baştan başa geçmemiz gerekiyordu. Aralarında pek çoğunu tanıyordum; ötekiler yabancı olmalıydılar. Önümde duran ikisi yuvarlak kafalı, sarışındılar. Birbirlerine benziyorlardı. Fransızdılar sanıyorum. Devamını Oku… »
