-Var mıydı bişi hakkaten?

    -Yok yaa… Ne gezer! Ama üzülmesin diye, görmüş gibi yapardık. Bazen olurdu bişiler ama uçak ya da balon olduğu belli idi her halinden.

    -E, iyi. Seviniyordur gariban siz öyle “A! Hakkaten UFO var.” diyince.

    -Valla ilk başlarda bizde öyle diyoduk, hatta biraz makaraya sarıyorduk. Ama öyle olmadı. Uzaylıların varlığına iyice inanmaya başladı. Sonunda da delilirdi.

    -Nerede şimdi? Tımarane de mi?

    -Hayır, mezarda! Cenazesinden geliyorum, bugün defnettik. Ölü bulunmuş bir kaç gün önce. Hem de çok acayip bir şekilde ölmüş. Aslında ben de korkmaya başladım haklıymış galiba.

    -Ne diyosun?

    -İyi dinle ve anlatıklarımı hemen unut. Garip şeyler oluyor.

    -Ya! Çatlatma insanı da anlat…

    -İşte, biz bu arkadaşa gazı verince, bu iyice inanmış UFO olayına. Bir süre sonra ne hikmetse bu uzaylılardan korkmaya başladı. Bir şeyler mi bulmuştu acaba? En büyük korkusu da, uzaylıların gelip, ona uykusunda bir şeyler yapmaları idi. Böyle deneyler, gizli ameliyatlar falan. Acayip işer yapardı, uyuken yatağına kukla koyup kendisi yatağın altına girerdi. Bazen de acayip şeyler süredi üstüne; neymiş uzaylılar göremiyormuş onu üzerine pekmez sürerse. zavallı annesi, hep ağlıyordu kadın.

    -Hakkaten manyakmış ama. Hep böylemiydi yoksa sonradan mı sapıttı?

    -Susta dinle. Sonunda bir dizi tedavi sonucu inandırdılar UFO MUFO olmadığına. Biz de evet görmedik bişi kandırdık seni dedik. Bu küstü bize, kızdı, kavga etti bizle. Ama neyse düzeldi sonra aramız, aldık gönlünü keratanın. İşe girdi bir şirkette, bir de kız ayarladık buna mahalleden. Normal bir insan yaptık senin anlayacağın.

    -Valla helal olsun. Kurtarmışınız genci.

    -İki dakika susta bitireyim. Sonunda bir sabah bu işe gelmemiş, telefonlara cevap vermemiş, kapıyı da açmamış. Bir ay hiç ses çıkmamış. En sonunda polise gitmiş kız arkadaşı. Kapıyı kırıp içeri girmişler. Bizimkini yatakta ölü bulmuşlar.

    -Yapma ya? Nasıl ölmüş?

    -Belli değimiş ilk bakışta, öylece yatıyormuş yatağında. Bir ay süre boyunca hiç çürümemiş cesedi, hatta uyuyor zannetmiş polisler, dürtmişler bunu uyansın diye. Kız arkadaşı fark etmiş nefes almadığını. Sinir krizi geçirmiş kız orda. Savcı kıllanmış, otopsi istemiş. Ne çıkmış biliyor musun otopside?

    -Ne çıkmış? Uzaylımı çıkmış içinden?

    -Saçmalama be! İçinden hiç bir şey çıkmamış. Evet! Boşmuş içi. Bir şekilde bütün iç organları yok olmuş, ve vücudunda da hiç bir iz, leke, deformasyon yokmuş.

    -O ha!.Nasıl olmuş böyle bir şey?

    -Valla doktorlar, ağzından ya da başka bir yerinden fare girip yemiş diye rapor tutmuş.

    -Olur mu lan öyle şey? Dışardan fark edilir fare gelip yese. Hem niye içini yesinler bir tek, dışınıda yer fare.

    -Valla bence de. Biz dalga geçtik, makaraya sardık ama haklıymış galiba. Hakkaten biri gelip içinde ne var ne yok almış çocuğun.

    -Yok, be! Olur mu öyle şey. İllaki mantıklı bir açıklaması vardır. Belki kendi kendisine yapmıştır. Öyle bir film vardı, adama kimse inanmıyodu, dalga geçiyorlardı, falan. O da bir mumyayı canlandırıyordu, öldürüyordu mahalede kim varsa. Sizin arkadaşta öyle bişi yapmıştır belki, asit falan içip eritmiştir içindekileri.