Kumun üzerinde oturuyordum.Sigarayi birakali on gün olmustu ve canim aciyordu.Herkes sigara  içiyordu ve ben o gri dumani çok özlüyordum.  Onun havlusu vardi ve en yakin arkadasi ile havlusunu paylasiyordu.Benim havlum  yoktu.Bu yüzden, onunla hiçbir sey paylasamiyordum.  Kel ve biyikli bir adam, dört ya da bes yaslarindaki bir kiz çocugunu dövüyordu.Deniz  dalgaliydi fakat insanlar sürekli kulaç atarak yüzmeye çalisiyordu.  Ben O’nu seviyordum. O bunu biliyordu. O beni sevmek istiyordu ama çok korkuyordu.  - “Seninle bu sekilde tanismasaydik eger, belki beni gördügün ilk anda bana asik olduguna  inanabilirdim ” dedi Melek. O’nun adi Melek’ti ve Cennet’te oturuyordu. Bu kadar isaret,bana  biraz fazla geliyordu.hayatimda ilk defa ne yapacagimi bilemiyordum ve bu beni çok  yoruyordu. - “O zaman Nevin teyze’ye telefonunu vermeseydin” dedim.Kendimi ilk defa arenaya çikmis Spartaküs gibi hissediyorum.Bombok bir durumdaydim ve tek çarenin kendimi koyvermek  oldugunu hissediyordum. - “Çok israr etti , ben de vermek zorunda kaldim.Beni arayabilecegini hiç düsünmemistim” dedi.Gözlerime bakarak benimle dalga geçiyordu ve ben yasadigim acizligi algilamak  istemiyordum.  Onun havlusu vardi.Benim havlum yoktu.Kuma oturuyordum ve kumlar kiçimin içine giriyordu ve kiçim kasiniyordu.  -” O zaman neden benle konustun, üstelik günlerce konustuktan sonra beni tanimak istedin? “Bu durumdan bu kadar sikayetçiysen, burada benimle neden oturuyorsun?”  Nihayet deplasmanda bir gol atmayi basarmistim ve içten içe gol sevinci yasiyordum.  - ” Herseyin ya da her duygunun bir açiklamasi yoktur “dedi Melek.O da gol attigimin  farkindaydi ve buna dogal olarak sinirleniyordu.  Onun havlusu vardi .Benim havlum yoktu ama üç puana çok yakindim.  Onun en yakin arkadasi beni süzüyordu.Benden hiç hoslanmadigini biliyordum ama bu benim için hiçbir sey ifade etmiyordu.  -” Benimle bir daha görüsmek istemedigini ve bunu sirf korktugun için hissettigini biliyorum ” dedim. Aslinda böyle birsey söylemek istemiyordum ama insan kendini herzaman tutamiyor.  - “Sen kahin olmalisin ” dedi Melek.Gözlerinden belli belirsiz bir korku yayiliyordu.  -” Simdi buradan gidiyorum ve ömrümün bundan sonra kalan bölümünde ,senin beni aramani  bekleyecegim” dedim. Gerçek Cem kendini göstermeye baslamisti ve herseyi mahvetmeyi  yine basariyordu.  Melek hiç bir sey söylemedi ve sakince ayaga kalkti.Bana dogru ilerledi ve sol eliyle sol  yanagima okkali bir tokat patlatti.Onun en yakin arkadasi bana gülerek bakiyordu.  Benim havlum yoktu ve sigara içmiyordum.  Kalkip gittiler.Arkalarina bile bakmadan, sinemaskop bir sekilde, uzaklastilar.  Ben orada yarim saat kadar daha oturdum.Sigara içenleri,denize girenleri, öpüsenleri ve uyuyakalanlari seyrettim.   Sonrasinda anlatabilecegim çok bir sey yok.  Melek beni bir daha aramadi.Onun en yakin arkadasini bir kaç kez gördüm ve bana sürekli  gülerek bakti.  Benim hala bir havlum yok ve bir daha kimseyi o sekilde hiç sevemedim.


Bu yazının okunma sayısı: 389