Çocukların ağladığı,kadınların öldüğü,erkeklerin ise kaybolduğu bu dünyaya,beyazlar içinde "Merhaba!" diyen ben;karanlığa kucak açtığımı bilseydim,ana rahmini terk edermiydim?Kim bilir bu soruyu kaç kez sordum ve sonunda kaç kez pişman oldum.Pişmanlığımın saçmalığında tanrılar ile kavga ettim,yeniden doğup "Beyaz Gece"yi yaşamak için;umuda,hayallerime,yeniden doğuşa kavuşmak için…"Vücudumu alabilirsiniz ama ruhumu asla!" haykırışlarım kulaklarımda;aylar sonra tekrar çınlıyor..Ve ruhumu ele geçirmeseler bile bedenimi hapis ettiklerini şimdi farkediyorum.Önce arkadaşlarımı aldılar elimden.
"O fakir,onun babası kötü işler yapıyor,onun babası çok bilmiş,o çocuk hayalperest,bu şöyle,o böyle!"Sonra beni istemediğim okullara yolladılar.İstemediğim uğraşlarım,istemediğim hayatlarım oldu.Sonra sevgililerime karıştılar."O kız çirkin,o kız fakir,o kız ‘karlı dağlarda kart kurt sesi çıkaranlar’dan,o kız bilmem kimin kızı!"
"Oğlum okuyup işlerin başına geçecek!" diyen babam,vicdan azabından nasıl da yanıyor şimdi.Hoşuma gitmiyor değil.Büyük adam olacak ben!Büyük holdinglerin sahibi olacak ben!Binlerce işçisi olacak,onları sömürecek,hiç hayatlarını düşünmeden işten kovacak ben!Yalancı politikacılara yağ çekecek olan ben!
Halbuki ben ruhumla açların sesi,soluğu tınısı olmak istiyordum.Çok mu şey istedim?!Hayır,yani bunu o işe yarama,bencil,egoist politikacılar mı yapmalıydı?Tüm bunlara rağmen beni ayakta tutan üç şey vardı.Beni anlayan gizli çocukluk arkadaşım Meydancı,onun evindeki piyano ve Özgürlük Ülkesi:Taksim!
O eşsiz sokakları,barlarda eğlenen insanları,hayat kadınları,yüzüme bakıp "Taksi!" diyenler,turist kafileleri,kiliseleri,kırmızı elbiseleri ile dans eden "Gazlı İşgal İçeceği" ve "İronik Kızıllar Cemiyeti" tabelaları,nargile kokusu,"Tünel"deki çeşit çeşit müzik aletleri ve kalabalıklar içindeki yalnızlığım ve dilenciler ve suçsuz dilenci çocuklar…Taksim’e koşar adımlarla gidişim,kabusuma ağır adımlarla dönüşümler son buluyordu.
Babama göre istemediğim hayat ondan bana bir iyilikti.İstemediğim hayat iyilikti,para iyilikti,göbeğim çatlayana kadar yemek yemek iyilikti,soğuktan donan insanlara aldırmadan sıcak yatağımda uyumak iyilikti!Sağol baba sağol!..Şimdi kelepçeli ellerimle "Beyaz Gece"yi izlemekten başka çarem kalmadı.  

MσгġαŊα..