İskeleden beyaz renkli sandala bindi.Üzerindeki keten beyaz elbise su kadar durağandı.Uzandı sandalın satenle kaplanmış zeminine ve kendini gölün akıntısına bıraktı.Lotusları izlerken uyuya kaldı.

Sonra birden uyandı.Sandal sarsılıyordu.Suya baktı,elbisesi gibi değildi su.Bir anda sandal devrildi ve suya düştü.Kafasını sudan çıkardığında hiçbir şey göremiyordu sisten.Sadece vücudundaki sızıyı hissediyordu.Sessizdi göl.Bütün gece çabaladı kafasını suyun üstünde tutmak için.Sabah ayazında ise gördü gerçeği. 

Vücudunda hiçbir sıyrık yoktu.Sadece tek bir yara vardı.Acıdan vücudu hissizleşti.Nefesini verdi ve dibe inmeye başladı.Dibe indikçe her şeyin kurşuni bir renk aldığını gördü.Balıklar,batıklar,lotus çiçekleri bile…Ama sadece yaraya baktı O.

Sonunda kumu hissetti.Nefes alabiliyordu dipte.Ayağa kalkıp yürümeye başladı.Yara sanki O’na yol gösteriyordu.Takip etti yaranın ışığını ve işlemeli gümüş bir aynanın karşısına geldi.

Gördüklerine inanamadı.Ne kadar da çirkindi!Gözleri ve suratı çökmüştü,saçları dağınıktı ve bir deri bir kemikti.En önemlisi de yarı saydamdı.Ama yarası eskisinden daha çok parıldıyordu.Yine yol gösteriyor gibiydi.

Aynaya dokundu,yarası sızladı.Geçti aynanın içinden.Uzun ve meşaleli bir koridora geldi.Artık yara sürüklüyordu onu.Uzunca bir yol kat ettikten sonra.Bir aynaya daha vardılar.Aynayı inceledi.Altından yapılmış Kelt işlemeli devasa bir ayna idi.

Sonra kendine baktı.O yoktu!.Sadece ışık vardı havada asılı duran.Aynaya biraz daha yaklaştı.Yara şekillendi.Gerçek ordaydı.

Başka bir şekli bu kadar kolay tanıyamazdı.Hayalet bedenin sol tarafındaki ışık…

O!..

m..