juliet:
ah romeo, romeo! neden romeo’ sun sen?
inkar et babanı, adını yadsı!
yapamazsan, yemin et sevdiğine
vazgeçeyim capulet olmaktan ben.

romeo:
daha dinleyeyim mi, yoksa açılayım mı ona?

juliet:
benim düşmanım olan adındır yalnızca
sen sensin, montague olmasan da.
hem montague nedir ki? ne eli bir erkeğin
ne ayağı, ne kolu, ne yüzü ne de başka bir parçası.
n’ olur başka bir ad bul kendine.
adın ne değeri var? şu gülün adı değişse bile
kokmaz mı aynı güzellikte?
romeo’ nun da adı romeo olmasaydı,
kusursuzluğundan hiçbirşey kaybolmazdı.
romeo, bırak, at bu adı!
senin parçan olmayan
bu ada karşılık al bütün varlığımı..

romeo:
alıyorum öyleyse sözünü dinleyerek
“sevgilim” de ki, vaftiz olayım yeniden;
romeo değilim bundan böyle ben.


Bu yazının okunma sayısı: 572