(….) Bir ÅŸan ve ÅŸeref ölümü olan ölümümdü beni yanlış yollara sapmaktan, kanamalardan ve peritonitten koruyan; ölüm ve ben bir tarih üzerinde anlaÅŸmıştık; randevuya erken gelirsem orada bulamayacaktım onu; arkadaÅŸlarım, ölümü düşünmediÄŸim için istedikleri kadar kabahatli bulsunlardı beni: Ölümü yaÅŸamaktan bir dakika bile geri kalmadığımı bilmiyorlardı onlar.
Bugün hak veriyorum onlara: Ä°nsanlık halinin tümünü, hatta tedirginliÄŸini bile kabul etmiÅŸlerdi; ben ise güven duymayı seçmiÅŸtim ve aslında kendimi ölümsüz sandığım doÄŸruydu; kendimi önceden öldürmüştüm ben, çünkü ancak ölüler ölümsüzlüğün tadını çıkarabilirlerdi…(…)

Jean - Paul Sartre
Sözcükler sayfa 146


Bu yazının okunma sayısı: 142