Hava..tam uyumalık..gri,karanlık..
Uyusam uyusam,uyanmadan uyusam gunlerce..
Hic bir $ey yapmasam uyusam..
Ama bir $eyler yazmalıyım biliyorum..halim de yok..ama yazmalıyım..

Perdeyi aralayıp sokağa baktığımda montların atkıların ardına sığınmaya çalı$mı$ kırmızı burunlar goruyorum..
Yazdan kalma gunler çoktan gitmi$ en uzaklara,seviniyorum..

Kar yağsa ya..
Yine çocuk olup kardan adamlar yapıp burnuna havuç takıp boynuna atkı sarsak ya..
Kartopu oynasak ya..
Kar meleği de yapsak hatta bide..
Melek olsak..
Ama erimese kanatlarımız tekrar gune$ doğunca..
Hep öyle kalsak..

Kı$..
En güzel mevsim..
Soğuk gri ama güzel..mutlu olmaya yeter..

Ü$ümek..
Ya$adığını hatırlatır ki$iye..
Bazen 2 avucun sıcaklığı bile yeter sizi ısıtmaya..
Daha fazlasını istemezsiniz..

Ve kar..
Gökyüzünden pamuk pamuk binlerce tane yeryuzune inerken mucizelere inandırır sizi..
Sanki dunyanın butun kötülükleri pislikleri bilinmeyen bir güç tarafından alıp götürülmü$ yerine her taraf karla kaplanmı$tır..
Örter butun kötülükleri masum sanar insan kendini..

Kar masumdur..
Biz değil..
uyusam uyusam, gunlerce..

sen mi uyuyorsun, yoksa ben hiç uyanmadım mı?


Bu yazının okunma sayısı: 183