elma dersem çık armut dersem çıkma oyunu oynarken elmaları kaybetmektir çoğu zaman..elma diyememektir…”

bugun yine gülecek bir neden aradım kendime butun gun..
insanları izledim camdan,kimisi mutlu kimisi mutsuz kimisi ya$adığının farkında değil..
hep bir ko$u$turmaca.  bir yerlere yeti$me derdindeyiz hep..

bir yerlere yeti$me derdindeyken hep birbirimizin kalplerini kırıyoruz farkında olmadan..
kalplerimiz camdan..yeniden yapı$tırsak ne yazar..

kaybediyoruz birbirimizi giderek,her gun,daha da fazla..
hem bu kaybedi$ler can acıtıyor..
çorabın tekini kaybetmek gibi değil bir insanı kaybetmek..

butun gun baktım durdum camdan,gülecek bir neden için..
ne kedinin ardından ağaca çıkmaya çalı$an köpek güldürdü beni,ne butun gun sokakta simit baaaaaa diye bağıran simitçi..

bir insanı kaybetmek çorap tekini kaybetmekten daha fazla acıtıyormu$,bugun seni kaybettiğimde anladım.

kaybetmeden bir yüzdeki gülü$ü anlamak değerini neden bu kadar zordur?

peki butun kaybolanlar nereye giderler..
ne zaman biter bu saklambaç oyunu..

elma desem çıkar mısın peki?

elma..